Całe życie byłem buntownikiem. (…) Byłem buntownikiem nie z natury ale ze względu na ukierunkowanie myśli w jakimś okresie mego życia. Jestem skłonny do buntowania się. Niesprawiedliwość, przemoc dokonana nad godnością i wolnością człowieka, wywołują we mnie gniewny protest.
Uśmiechnąłem się. Pogadaliśmy jeszcze jakiś czas po czym dziewczyna musiała iść do domu. Odprowadziłem ją do drzwi a gdy poszła wróciłem do siebie. [...]
- Co tak sama siedzisz? - spytałem siadając obok niej przy klasie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz