Wróciliśmy do obozowiska nim zrobiło się całkowicie ciemno. W namiocie przebrałem się w jeansy i koszulę a na nią założyłem bluzę. Wciągnąłem buty i wyszedłem z namiotu.
Wszyscy siedzieli w swoich namiotach więc bez słowa ruszyłem w stronę plaży. [...] Wróciłem szybko, wszyscy spojrzeli na mnie zaskoczeni.
- Co tak szybko? - spytał ojciec.
- Beznadzieja. - mruknąłem.
- A czego się spodziewałeś?
- Że będzie jakaś normalna muzyka?
- Nie tym tonem.
- Pytałeś to ci odpowiedziałem, w czym problem?
Nagle wstał rzucając butelkę z piwem.
- Może byś w końcu powiedział o co ci chłopaku chodzi? Ja i założę się że wszyscy. - spojrzał na rodziców dziewczyny i na nią. - Mają już dość twoich humorów! No słucham, czekamy, czemu taki jesteś?! - wydarł się na cały głos.
- Myślisz że było mi łatwo przez te wszystkie lata?! Na początku był Mike, był dla mnie wzorem ale po tym pieprzonym wypadku nie miałem już nikogo! Matka cały czas powtarzała że nie chciała mnie urodzić, że jestem jej zbędny. Sam musiałem sobie radzić bo każdy miał mnie gdzieś, każdy mnie odpychał przez całe życie byłem niepotrzebny. A jak była naćpana, było jeszcze gorzej, jedyne co pamiętam z dzieciństwa to szkła rzucane o wszystkie ściany i jak te jej pieprzone kochasie lali mnie paskami do spodni! Widzisz to? - podciągnąłem rękaw bluzy pokazując mu liczne blizny. Ale kogo to obchodziło? - puściły mi nerwy, również wykrzyczałem to co leżało mi na sercu, do moich oczu napłynęły łzy, nie miałem siły ich powstrzymywać.
Chwilę się zawahał, jednak podszedł do mnie, położył dłoń na ramieniu i przytulił. Po chwili również go przytuliłem zamykając oczy.
?
?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz